عنوان « نقيب » و « بزرگ » آن گروه را داشت از دنيا رفت . آرى سيّد رضى از چنين پدر و مادرى به دنيا آمد و در ميان چنين خاندان پاك و با شخصيّتى پرورش يافت كه از كودكى ، آثار بزرگى و مجد و عظمت از چهره‌اش نمايان بود . مرحوم علامهء امينى در بارهء « سيّد رضى » مىگويد : « سيّد رضى ، از مفاخر خاندان پاك نبوى و پيشواى دانشمندان علم و حديث و ادب و قهرمانى از قهرمانان عرصهء دين و دانش و مذهب است . آرى او در تمام آنچه از نياكان پاك خود به ارث برده بود پيشتاز و نمونه شد : از دانش جوشان و فراوان ، روحيّات بلند ، نظر صائب و ثاقب ، طبع بلند و اباى نفس ، ادب برتر و حسب پاكيزه . او از نوادگان شجرهء نبوى و از شاخه‌هاى پر بار ولايت علوى است ، مجد و عظمتش را از حضرت فاطمه ( س ) و بزرگى و سيادت را از امام كاظم ( ع ) به ارث برده است . وى صاحب دهها فضايل ديگر است كه قلم را ياراى نگارش همهء آنها نيست . » « 1 » آن گاه مرحوم علامهء امينى نام بيش از چهل كتاب را كه در بارهء زندگى و شخصيّت سيّد رضى سخن گفته‌اند ذكر مىكند و مىافزايد : روحيّات بلند او را مىتوان در كتابى كه « علّامه شيخ عبد الحسين حلّى » به عنوان مقدّمه‌اى در جزء پنجم تفسير خود در 112 صفحه نوشته ، خواند . و شخصيّت والاى او را در كتاب « عبقريّة الرّضى » نوشتهء نويسندهء معروف « زكى مبارك » در دو جلد قطور مطالعه كرد و پيش از اين دو تن ، علّامه شيخ محمّد رضا كاشف الغطاء نيز در بارهء وى كتابى نوشته است .

--> ( 1 ) الغدير ، جلد 4 ، صفحهء 181 .